چرا دایم باید پلک بزنیم؟

ما در هر پنج تا هفت ثانیه یک بار پلک می زنیم. اغلب هم حتی نمی دانیم که در حال پلک زدنیم. اگر به طور عمدی چشمان تان را به مدت چند دقیقه باز نگه دارید و پلک زدن را متوقف کنید، پس از مدتی این احساس را پیدا می کنید که انگار چشمان تان خشکند. وقتی در حال تماشای تلویزیون یا رایانه تان هستید و فراموش می کنید پلک بزنید این خشکی را احساس می کنید.

اگر پلک نزنید، پلک هایتان نمی توانند کره چشم را مرطوب نگه دارند. وقتی پلک می زنیم کره چشم مان با اشک های حاصل از غدد اشکی و ترشحات چرب ناشی از غدد میبومین (meibomian) آغشته می شود.

غددی به نام میبومین زیر پلک های شما وجود دارند. ترشحات چرب حاصل از این غدد با اشک مخلوط شده و لایه ی مرطوب روی چشم ها را ایجاد و حفظ می کنند. این لایه مرطوب مانع از این می شود که سطح چشمان تان خشک شود. اگر چشم ها خشک باشند، ممکن است مُلتَحِمه (قسمت سفید چشم) و قرنیه (ناحیه سیاه در مرکز چشم) آسیب ببینند و آلوده شوند. همچنین وقتی پلک می زنیم، چشم ها از گرد و غباری که روی چشمان مان می نشینند محافظت می شوند.

غدد میبومین بیشتر در پلک بالا وجود دارند. آنها ترشحات چربی تولید می کنند و این ترشحات را از طریق مجراهایی کوچک بر روی چشم رها می کنند و چشم ها را مرطوب نگه می دارند. وقتی غدد میبومین خشک می شوند چه اتفاقی برای چشم ها می افتد؟ هنگامی که ملتحمه و قرنیه برای مدتی خشک می مانند نواحی کوچکی از سطح آنها فرسوده می شود. اگر درمانی صورت نگیرد، عفونت خواهند کرد. وقتی که چشم ها خشک می شوند و هیچ اشک و ترشحی به دست نمی آورند، گزروز (Xerosis) نامیده می شود که به معنی خشکی قرنیه و ملتحمه است.

اگر در مکان های باز که باد زیادی وجود دارد بمانید، باید بیشتر از حد معمول پلک بزنید تا از خشکی چشم بر اثر وزش باد در امان بمانید.